De remix maakt de hit | DJ Mag NL - Living & Breathing Dance Music
Living & breathing dance music!

De remix maakt de hit

De remix maakt de hit

Het gebeurt steeds vaker dat de remix van een track een veel grotere hitwordt dan het origineel. Dan is het de remixer die de hit creëerde. Maar ziet hij wel iets terug van het succes ? Felix Jaehn, The Magician en Wankelmut vertellen hoe zij met een appel en een ei werden afgescheept voor hun Europese nummer 1-remixen. ‘Lykke Li vond mijn remix van I Follow Rivers niks’.
Dit artikel komt uit DJ Mag NL #18, releasedatum 16-6-2015

Begin 2015 stond Felix Jaehn in wel tien Europese landen én Australië op de eerste plaats van de hitlijsten met zijn remix van Cheerleader, een oude track van de Jamaicaanse zanger Omi. “Ik kreeg een remixverzoek van Ultra Music met de a cappella zangbestanden”, vertelt Felix Jaehn, een 21-jarige Hamburger. “Als fee kreeg ik een bedrag tussen 500 en 1500 euro. Helaas bleef het copyright volledig bij Omi.” Dat bleek heel nadelig toen de track een megasucces werd, want hierdoor was het vooral Omi die zijn zakken vulde. Niet alleen als schrijver/componist, maar ook als uitvoerend artiest. Ten tijde van de hit trad hij bijna dagelijks op in Europa en Australië. “Daar wil ik niet teveel aan denken, maar het is leuk voor hem”, zegt Jaehn. 

Twee jaar geleden gebeurde hetzelfde met de nu 27-jarige Berlijnse producer Wankelmut. Zijn remix One Day / Reckoning Song van Asaf Avidan ging in zes Europese landen naar de eerste plaats. “Ik had het origineel van The Reckoning Song gehoord tijdens een bezoek aan Amerika”, vertelt hij. “Ik maakte er een bootleg edit van, waarbij ik er een bassline en beats onder zette, en ik plaatste het op SoundCloud. Vervolgens werd ik benaderd door een paar labels en mijn management bedacht een manier om met Sony te werken, die de rechten beheerde.” Dat ging goed, maar rijk werd hij er niet van. “Mensen denken dat ik nu miljonair ben, maar dat is niet zo”, zegt Wankelmut. “Ik heb wat royalties gekregen voor het remixen, maar niet veel.”

Kink in de kabel
Een jaar eerder was het The Magician die de charts bestormde met zijn remix van Lykke Li - I Follow Rivers. In heel Europa stond hij hoog in de hitlijsten. “Het label benaderde mij met een remixverzoek. Ik voegde piano en drums toe om de plaat dansbaar te maken. Het label vond mijn remix geweldig”, vertelt de Brusselse dj. Maar er kwam een onverwachte kink in de kabel. “Lykke Li vond het niks. Toen lieten ze me het maar voor niets op SoundCloud zetten.” Daar waren de reacties echter zó goed, dat ze het een half jaar toch wilden uitbrengen. “Het werd een grote hit in veel Europese landen. In Duitsland en België kwam de plaat op één, twee jaar daarna gebeurde hetzelfde in Italië.” Lykke Li verdiende, ondanks dat ze het niks vond, een fortuin aan de rechten. Maar er kon geen bedankje vanaf. “Lykke Li heeft mij nooit iets laten weten. Ik wilde haar graag zien en samen een foto maken, dat zou leuk zijn geweest. Maar ze heeft niet gebeld of gemaild en dat is verdrietig. Zelfs als je de remix niet leuk vindt legt het toch de focus op jou als artiest.”
 

Ook The Magician verdiende maar een fractie van de totale inkomsten. “Mensen denken dat ik nu rijk ben met mijn nummer één hit, maar dat is niet zo. Ik kreeg destijds 2000 pond, omgerekend 2500 euro. Ik heb dus wel wat verdiend, maar niet zoveel als reguliere artiesten die een Europese nummer één hit scoren en daarna voor de rest van hun leven kunnen relaxen.” The Magician had in het onderhandelingsproces wel zijn best gedaan. “Ik probeerde naast de fee een percentage te krijgen, maar dat werd geweigerd. Toen ik vervolgens zag welke reacties mijn remix losmaakte op internet heb ik nog gevraagd of ik één procent van de royalties kon krijgen. Het bleef nee. En dat allemaal voordat het een hit werd.”
 

Geen onderhandelingspositie
De muziekindustrie lijkt weinig genegen om de remixer een betere positie te geven. “Als onbekende remixer heb je weinig tot geen onderhandelingspositie”, zegt Niels Pijpers, labelbaas van Powerhouse Music dat de rechten beheert van tracks van onder meer Fedde le Grand en Chocolate Puma. “Ik maak me er zelf ook schuldig aan. Dan probeer ik de producer ervan te overtuigen dat een remix maken goede pr is. Negen van de tien jongens gaan daarin mee en erkennen het potentieel.” Een onderhandelingspositie krijgt de producer pas als hij zijn naam gevestigd heeft met een succesvolle remix of eigen hitsingle. “Dan word je in het vervolg veel vaker gevraagd en kun je meer bedingen, zoals een royaltypercentage”, zegt Pijpers. Pas dan is te proberen om toegevoegd te worden aan de componisten van de track. “Dat is een kwestie van onderhandelen. Als je eigen karakteristieke elementen toevoegt aan een track waardoor je een onderscheidende compositie krijgt, kun je bedingen om mee te schrijven op auteursrecht.” 

De succesvolle remixers ervoeren zelf dat het inderdaad zo werkt. The Magician: “Sinds I Follow Rivers vraag ik altijd een percentage van de royalties als ik een remix maak. Als ik dat niet krijg, doe ik het niet. Ik probeer altijd 50 procent te krijgen. Wat ik accepteer hangt af van de statuur van de artiest. Voor mijn remix van Clean Bandit’s Rather Be kreeg ik zo’n 20 procent.” Bij Sunlight, zijn track met Years & Years, werd hij erkend als componist. “Die plaat maakten we ook echt samen in de studio. Hier heb ik tot nu toe het meest aan verdiend.” 

Wankelmut kwam twee jaar geleden met zijn opvolger My Head Is A Jungle, een remix van Emma Louise’s track Jungle. ‘“Ik had daar een betere onderhandelingspositie en werd medecomponist.” Felix Jaehn kon voor zijn opvolger Ain’t Nobody, met zangeres Jasmine Thompson, echter niet meer afdwingen. “Helaas is het met deze single hetzelfde verhaal als met Cheerleader. Het origineel is van Chaka Khan, het was al heel wat om dat gecleard te krijgen. Maar ik werd in ieder geval wel vermeld als artiest.

”De tragiek is dat de nummer 1-hits de remixers weliswaar een betere onderhandelingspositie opleveren, maar het enorme succes wordt nooit meer geëvenaard. Dan komt die betere onderhandelingspositie te laat. Alleen door een toename van remixaanvragen en boekingen kunnen zij het succes verzilveren. Een oplossing om de positie van de remixer te verbeteren ligt niet in het verschiet. Felix: “Toen Ultra mij anderhalf jaar geleden benaderde om de remix te maken van Cheerleader, was het voor mij al heel wat om voor hen een officiële remix te mógen maken. Daar wachten zoveel producers op, dan ga je niet moeilijk doen.”

 

Tekst: Boris van Zonneveld

 

Genre: