DE GHOSTPRODUCER | DJ Mag NL - Living & Breathing Dance Music
Living & breathing dance music!

DE GHOSTPRODUCER

DE GHOSTPRODUCER

Talloze bekende dj’s produceren de muziek die onder hun naam gereleased wordt niet zelf. Dat is gemeengoed maar zit desondanks nog steeds in de taboesfeer. Toch zou het fenomeen niet bestaan als het niet voordelig was voor zowel de dj als de ghostproducer. DJ Jean: “Voor 50.000 Euro koop je een track van een topproducer.”
 

“Het grote publiek heeft er geen weet van en wil het misschien niet eens weten, maar als jij een rijke papa hebt kun je binnen een jaar een superster zijn in de dancewereld.” Dat zei DJ Jean, een van de eerste dj’s die er openlijk voor uitkwam dat hij voor zijn tracks gebruik maakte van ghostproducers. De ghostproducer is vaak een doorgewinterde producer die niet vermeld wordt als artiest maar wel de track gemaakt heeft, al dan niet met hulp van de als artiest vermelde dj.

Talloze grote namen uit de Top 100 DJ’s produceren niet zelf hun tracks, maar laten dit doen door ghostproducers en de laatste tijd neemt de kritiek op dit fenomeen toe.

Op internetfora wordt het druk bediscussieerd en veroordeeld en dat vindt Koen Groeneveld, ghostproducer van het eerste uur, niet terecht. Naast eigen successen met Hi_Tack, Drunkenmunky, Klubbheads en de laatste jaren met techno- en techhouseproducties onder eigen naam, produceerde hij samen met zijn voormalige productiepartner Addy van der Zwan talloze hits voor anderen. Hij maakte onder meer The Launch voor DJ Jean, de 2008-versie van Robin S’ klassieker Show Me Love, die op één kwam in de Top 40 en alle Top 40-hits van DJ Paul Elstak in de jaren negentig. “Ik vind het apart dat mensen ghostproduceren opmerkelijk vinden en zelfs afkeuren. Het is nu helemaal over de top hoe erop gereageerd wordt. Ik vind het heel normaal dat je voor anderen kan produceren.”

Toch zit het onderwerp nog steeds in de taboesfeer, terwijl Jean zegt: “Het is gemeengoed in de scene, maar nog steeds wordt er niet openlijk en vrij over gesproken. Tegelijkertijd maken heel veel grote namen gebruik van ghostproducers. Jongens als David Guetta maken natúúrlijk gebruik van kant en klare ghostproducties. In de bedrijven van die jongens gaan tientallen miljoenen om, daar vinden dat soort praktijken volop plaats, want de machine moet wel blijven draaien. En ik geef ze groot gelijk.”

SPIJT
Ook Afrojack, Hardwell en Nicky Romero zijn actief geweest als ghostproducer. Het was Afrojack zelf die in het televisieprogramma College Tour onthulde dat hij de track Titanium produceerde met David Guetta en dat hij er spijt van had dat hij zich niet heeft laten vermelden als artiest. De Fransman heeft er een neusje voor om jonge talentvolle producers in zijn stal op te nemen en aan tracks te laten werken. Veel van zijn tracks worden mede geproduceerd door de Nederlandse producer Giorgio Tuinfort en ook Hardwell en Nicky Romero werkten mee. Weigeren zij nu in te gaan op vragen over dit onderwerp, in het verleden lieten zij zich er in de Britse pers wel eens iets over ontvallen. “Ik ben soms een ghostproducer voor anderen. Ik heb vier tracks gemaakt voor David Guetta’s nieuwe album”, vertelde Nicky eens. Hardwell: “Ik heb een Beatport Top 10 hit voor iemand anders geproduceerd, maar niemand had het door.”

Tiësto heeft volgens kenners in de scene een soortgelijk werkbeleid als Guetta, met een club wisselende mensen die hij ‘het team’ noemt. Sinds 2001 worden zijn tracks mede geproduceerd door de grote onbekende Dennis J. Waakop Reijers-Fraaij. Hij is de grote man achter veel van de oudere hits van Tiësto. Hij onthulde eens de producer te zijn van de grote Tiësto-hit Silence met de vocalen van Sarah McLachlan. Hij legde ook hun werkwijze uit. “Tiësto heeft een goed oor voor muziek en arrangementen en goede ideeën voor tracks. Dit, samen met zijn feedback op mijn producties, heeft een belangrijke rol gespeeld in veel producties die ik voor hem heb gemaakt”, zei hij tegen het Britse Beatport. De laatste jaren is Tiësto meer de kant opgegaan van de harddance en werkt hij met namen als Showtek.

“Ik weet dat Showtek dingen voor hem maakt”, zegt DJ Pavo, die er zelf ook open over is dat hij gebruik maakt van ghostproducers. “Bas Oskam van Noisecontrollers maakte onder andere mijn platen. Hij heeft heel goede muziek voor mij gemaakt. Ik ben er altijd eerlijk over geweest als er vragen waren. Maar ik liep er niet mee te koop.” Tiësto zelf zwijgt doorgaans over zijn ghostproducers, maar liet zich op Twitter toch eens meeslepen door zijn emoties. Een boze fan twitterde dat Tiësto niet in staat is om zelf een track te produceren. De Bredanaar reageerde: “Ik kan het wel, maar dan zouden de tracks niet zo goed zijn als ze nu zijn.”

MIX TWEAKEN
Armin van Buuren, vroeger een producer pur sang, maakt de laatste jaren ook gebruik van een vaste ghostproducer. Het is Benno de Goeij, die ooit zelf furore maakte als helft van Rank1. Zowel Armin als Benno weigeren met DJ Mag te spreken over dit onderwerp, maar aan Beatport verklaarde Benno ooit wel eens de werkverdeling tussen hem en Armin. “Armin houdt ervan om te arrangeren en ik hou er meer van om de mix te tweaken. Armin maakt de lay-out voor een track en ik

maak de sound patches en kan uren spenderen om de sound te krijgen die ik wil horen.”

Bij de eerste grote internationale hit van Armin This Is What It Feels Like was een heel team betrokken. De zanger Trevor Guthrie schreef het voor zijn buurman, bij wie een hersentumor was geconstateerd. De Canadese songwriter Jenson Vaughan leverde een bijdrage, net als John Ewbank en Benno de Goeij. Zo werd de eerste internationale hit van Armin de plaat waar hij zelf de minste inbreng in had.

Er zijn ook ghostproducers die het heft in eigen hand nemen en een anonieme dj kiezen als boegbeeld voor hun muziek. Zo’n act is Dash Berlin. Paul Elstak kent de mannen achter deze act. “Dash Berlin zijn twee producers die een dj kozen en hem tot het gezicht van de groep maakten. Tegen zo iemand kun je zeggen: ‘Nu ben je niemand, maar je kunt straks een ster zijn en de hele wereld rondtoeren. Maar dan krijg je maar 25 procent van je dj-gage’.” De mannen achter Dash Berlin zijn Eelke Kalberg, die met de gabberact G-Town Madness aan de top van de hardcorescene meedraaide, en Sebastiaan Molijn. Zij gebruiken de schuilnaam Pronti & Kalmani en zijn de producers achter de hits van DJ Jurgen, Alice Deejay en de Vengaboys. Voor Dash Berlin transformeerden zij de toen nog onbekende dj Jeffrey Sutorius tot boegbeeld.

Op de kaart
Voor ieder budget is een ghostproductie te koop. Jean: “Je kan een complete productie kopen van een producer voor bedragen tussen de 300 euro en 50.000 euro, afhankelijk van de naam van de producer. Ik ken dj’s uit Nederland die tussen de vijf en tien kant en klare producties van topproducers hebben gekocht en nu over de hele wereld draaien. En dan hoef je in Nederland nog nooit een plaat te hebben gedraaid! Met hulp van ghostproducers kun je wereldwijd in no time op de kaart staan.”

Jean werkt momenteel aan een internationale comeback. Met ghostproducers. “Ik werk met John Dirne, die hits scoorde als John Marks. Hij ghostproduceert ook voor Tiësto en David Guetta. En met Peter Gelderblom en Randy Collé maak ik underground producties. Bij mij is het wel zo dat ik me zelf ook met de producties bezighoud. Mijn ghostproducers vertalen wat ik wil horen naar de computer.”

Heb je als ghostproducer een grote hit gescoord dan wil het fenomeen spijt weleens opduiken, zoals bij Afrojack gebeurde. Koen Groeneveld heeft daar geen last van. “We maakten zóveel nummers, soms misschien wel een paar per week. Dan is het die krijgt deze en wij die.”

De werkwijze met Paul Elstak was ook anders dan met Jean. “Paul leverde een hardcoreversie van een nummer aan en daar gingen wij dan mee aan de slag om een radioversie te produceren. Maar het is ook wel eens omgekeerd gebeurd, dat wij met een nummer op de proppen kwamen.” Dat wordt bevestigd door Paul. “Dat klopt. Dat is gebeurd met The Promised Land. Dat kwam uit hun koker”, zegt hij. Dat juist die plaat de duurste Nederlandse videoclip aller tijden kreeg en Paul moest klaarstomen voor een internationale carrière, is in dat opzicht opmerkelijk. Maar dat maakt Koen niet uit. “Ik denk dat The Promised Land als Klubbheads niks geworden was. Met The Launch lag het anders, van Jean had nog vrijwel niemand gehoord in Engeland dus dat hadden we net zo goed zelf kunnen uitbrengen. Aan de andere kant: we waren destijds met Digidance zelf de platenmaatschappij die The Launch uitbracht, dus we zijn er bepaald niet slechter van geworden.

Tekst: Boris van Zonneveld (in DJ Mag Nederland editie 14)

Genre: