DJ Promo komt met oprecht hardcore-album – Authentic! | DJ Mag NL - Living & Breathing Dance Music
Living & breathing dance music!

DJ Promo komt met oprecht hardcore-album – Authentic!

DJ Promo komt met oprecht hardcore-album – Authentic!

Sebastian Hoff, DJ Promo, is een van de meest bekende hardcore dj-producers. Je kunt met gemak stellen dat Promo een van de grondleggers van de hedendaagse hardcoresound is. Toen rond de millenniumwisseling hardcore ‘dood’ werd verklaard, ging hij verder met produceren. En dat is hij al die jaren blijven doen. Nu is het dus tijd voor een album, genaamd Authentic.
 

Waarom koos je ervoor om een album te maken?
“De keuze om een album te maken kwam voort omdat ik erg veel zin had om nieuwe nummers te maken. Na de hele struggle met het overstappen naar de digitale wereld, lukte het opeens precies om de echte Promo sound te maken maar dan met digitale middelen. Net als vroeger kwamen de tracks er bijna dagelijks uitrollen. Daarnaast werd ik een beetje moedeloos van de lege tracks van drie minuten die uitkwamen met niets meer dan een bassdrum en screech erin. Dat kan soms goed werken maar het lijkt erop dat veel collega’s dat als stramien vasthouden van hoe een hardcore track het beste werkt. Hardcore heeft de laatste tijd voor mij weinig meer te maken met het overbrengen van een verhaal of emotie. Alles is gericht op zo snel te mogelijk scoren. Dus ik ben terug gegaan naar wat voor mij altijd hardcore is geweest. Deze keer niet erg experimenteel misschien maar ik wilde terug naar het gevoel. Kippenvel krijgen van een geluid!”

 

Waar komt de naam van het album ‘Authentic’ vandaan?
Ik denk dat je de titel op verschillende manieren uit kunt leggen. De echte Promo reden zou “natuurlijk zijn dat het gaat om echtheid. En dan niet als in “ik ben echt en de anderen niet” maar wat is “echt” voor mijzelf. Muziek proberen te maken met je hart en niet met je hoofd. Authenticiteit refereert voor mij ook wel naar oude dingen. Zoals het vroeger was en dat hoor je ook wel terug in de tracks denk ik. Een paar tracks hebben ook weer de klassieke Promo kicks om dat verhaal te onderstrepen. Trouw aan mijzelf blijven was de insteek deze keer en je niet proberen druk te maken of andere dj’s het kunnen draaien of dat iets zo effectief mogelijk is. Gewoon weer de tijd nemen om een gevoel over te brengen.”

Al snel kwam de vraag via social media of het een compilatie was of dat er nieuwe muziek op de cd stond. Inmiddels weten we dat het gaat om nieuwe muziek. Had je zoveel inspiratie de laatste periode?
“Zoals ik al aangaf kost het me erg weinig moeite om nieuwe tracks te maken. En ik heb altijd geroepen dat ik zo lang de inspiratie er is, ik liever nieuwe muziek maak in plaats van te teren op mijn oude successen. Daarom zijn er ook bijna geen remixen van mijn tracks. Als ik oud en grijs ben, of eigenlijk nog ouder en nog grijzer haha, dan kan ik dat nog uit gaan melken.” (knipoogt*)

 

We weten allemaal dat Thunderdome een grote rol heeft gespeeld in jouw carrière. Heeft de terugkeer van The Wizard nog invloed gehad op het album?
“De laatste jaren ben ik weer nauw betrokken geweest bij Thunderdome en dat heeft zeker een rol gespeeld. Thunderdome heeft altijd gestaan voor een andere sound en rebelsheid. Dus nu dat gevoel weer terug is, heeft me dat meer vastbesloten gemaakt om echt mijn eigen ding te doen. De aandacht die ik krijg via The Wizard is ook meer gebaseerd op de Promo Files en mijn Thunderdome-verleden dus dat gaf me ook zin en ruimte om daarnaast weer te focussen op nieuwe muziek.”

Op veel albums zie je flink wat samenwerkingen. Op één track na (een collab met Ophidian) zijn het allemaal solo-tracks. Is hier een specifieke reden voor?
“Noem me ouderwets misschien, maar ik vind dat als je een album maakt dat je daarop laat zien waar je als producer voor staat. Een album is voor mij niet zomaar vijftien tracks maken en die in een bepaalde volgorde op een cd smijten. Ik kies een thema en zoek daar vervolgens samples en thema’s bij die daarbij passen. Als je collabs er op zet dan moet dat ook iets toevoegen aan dat verhaal, zeker qua sound. Conrad (Ophidian) zie ik als een van mijn medestrijders in het gevecht tegen de vervlakking in de hardcore en is daarnaast ook een van mijn grootste inspiratiebronnen binnen onze scene. Ik zie zoveel “albums” die bestaan uit tien collabs en vijf remixen en vervolgens staan er eigenlijk maar drie nieuwe solo tracks op. Ik snap niet hoe dat jou als artiest weergeeft eerlijk gezegd.”

 

Hardcore bestaat natuurlijk uit meerdere genres. Hokjes denken is iets wat we niet graag doen, maar het verduidelijkt vaak wel een hoop. Hoe zou je de sound op het album omschrijven?
“Daar kan ik kort en krachtig over zijn: het is Promo stijl. Ik denk dat ik al heel lang een unieke manier van mixen en produceren heb die je direct herkent. Absoluut niet voor iedereen weggelegd maar dat is ook prima. Ik waardeer de support die ik krijg van de mensen die het wel tof vinden dan ook des te meer. En eerlijk gezegd denk ik ook dat zij het liefst willen dat ik doe wat ik wil doen. Anders zouden ze wel naar iemand anders luisteren toch?”

De laatste tijd zien we in de hardcore dat het alsmaar harder wordt. Heb jij je hierdoor laten beïnvloeden?
“Dat heeft inderdaad, ik denk zelfs onderbewust, enorm invloed gehad op het maken van het album. Maar dan in tegengestelde richting. Niet dat ik snelle hardcore niet goed vind maar door het tempo naar beneden te brengen maak je het verschil des te groter. Mijn album bestaat voor 90% uit langzame tracks tussen de 145 en 170 bpm. Op de een of andere manier voelde dat goed aan en gaf me meer ruimte om muziek te brengen. Op 200 bpm kun je nou eenmaal weinig doen tussen die snelle kicks qua invulling. Daar gaat het gewoon om het raggen en dat vind ik op zijn tijd ook wel fijn, maar of je dan behalve agressiviteit nog een ander gevoel over kan brengen betwijfel ik. De afsluiter van het album, genaamd Vergif, is overigens wel 220 bpm. Daar haal ik de schade van heel het album weer even in.”

Laatste vraag: Hoe kom je eigenlijk aan de naam Promo?
“Zo veel mooie vragen en dan deze haha. Nou vooruit, nog een keer dan: Toen ik in 1992 begon met dj-en (ik was toen zestien jaar oud), moest er opeens een dj naam komen omdat ik was gevraagd om te draaien op een lokaal feestje. Mijn helden in die tijd waren onder andere Dano, Gizmo en Pavo en een naam eindigend op de letter O leek toen een goed idee. Dat was ten slotte “in”. Begin jaren 90 had je ook een ander verschijnsel en dat waren de “white labels” voor dj’s. Dat waren test drukken op vinyl met overwegend een wit label zonder enige info erop. Die waren bestemd voor dj’s om te testen en promoten voordat de officiële plaat uit zou komen. Op de platen die uit Engeland kwamen stond vaak een stempel “Dj Promo, Not for sale” om aan te geven dat het promotie materiaal was en dus niet bestemd was voor de verkoop. Goed, ik was zestien en dacht: “Die naam gaat niemand gebruiken omdat het hier voor gebruikt wordt”. Hoewel ik in het begin totaal niet produceerde (niet tot 1995) kreeg ik tot jaren daarna complimentjes van mensen dat ze een plaat van me hadden met zo een wit label!”

Genre: