Rossumedia bestaat 5 jaar: “Zolang er uitdagingen blijven, zal ik niet stoppen” |
Living & breathing dance music!

Rossumedia bestaat 5 jaar: “Zolang er uitdagingen blijven, zal ik niet stoppen”

Rossumedia bestaat 5 jaar: “Zolang er uitdagingen blijven, zal ik niet stoppen”

Michel van Rossum, beter bekend als Rossumedia, is als fotograaf niet meer weg te denken in de Nederlandse dancescene. Hij schiet op bijna elk hardstylefeest en doet dit inmiddels al ruim vijf jaar lang. Wij vroegen naar zijn vijf jaren als Rossumedia…
 
Rapid Fire Questions met Rossumedia

1Voorbeeld?
"Sowieso Rutger Geerling, maar dat vindt iedereen in de scene heel vet. Stephan Versluis is ook een van mijn voorbeelden en tevens goede vriend, ik schiet regelmatig met hem en door hem heb ik ook een breder netwerk gekregen. Buiten de scene is Trey Ratcliff een voorbeeld van mij. Hij was een van de eerste die HDR-fotografie naar een hoger niveau tilde."

2. Kikkerperspectief of vogelperspectief?
"Kikkerperspectief, dan lijkt alles groter, haha!"

3. Close-up of overall shot?
"Overall shot. Nou ja, misschien wel beide. Gemene vraag dit, haha! De reden waarom ik zo veel lenzen meesjouw, is natuurlijk omdat ik alles gaaf vind. Overall shot ziet er gewoon vet uit, maar een close-up van iemand die helemaal los gaat, is heel intiem."

4. Long exposure of shot in het moment?
"Shot in het moment, sowieso."

5. Uit de hand of met een statief?
"Uit de hand, alles! Ik schiet bijna nooit met statief, alleen als er vuurwerk bij is. Met statief is het niet te doen, je hebt gewoon te weinig tijd daarvoor."

6. Nog tips voor beginners?
"Zoek echt je eigen draai. Ga niet iemand nadoen. Als je dat doet, word je nooit uniek. En voor de rest, netwerken. Dat is gewoon heel belangrijk. Je moet mensen kennen. Ze moeten je iets gunnen en dan huren ze je in, want er zijn genoeg fotografen. Het komt helaas niet alleen uit op je foto’s. En wees bescheiden. Niemand zit te wachten op een arrogante uitstraling."

Hey Michel! Ten eerste, hoe gaat het er mee?
"Ja, goed! Ook druk, de agenda staat redelijk vol voor de komende tijd met heel veel leuke festivals, zoals Intents Festival, Fantasy Island Festival, Emporium. Tot aan september ben ik druk bezig. Ik mag niet klagen, haha!"

Nog gefeliciteerd met je vijfjarig bestaan! Hoe voelt het om nou zo lang bezig te zijn met dit vak?
"Eigenlijk voelt het nog niet zo lang, alsof ik nog net begonnen ben, ondanks ik al zo veel leuke events heb meegemaakt. Met elk jaar dat er bij komt merk ik dat ik nog steeds groei en dat ik er nog steeds plezier in heb. Op het moment dat ik er geen plezier meer in vind, ga ik er ook mee stoppen. Maar dat duurt nog wel even, denk ik. Ik groei namelijk als fotograaf nog steeds en er zijn nog altijd nieuwe opdrachten die groter en serieuzer zijn."

Hoe zou je die groei omschrijven?
"In het begin van mijn carrière deed ik ongeveer twee events per maand en inmiddels heb ik meer aanvragen dan ik kan invullen. Ik had vorig jaar als doel dat ik vaker in het buitenland wilde schieten en dat is nu goed gelukt. Een goed voorbeeld was nog niet lang geleden in Noorwegen bij een mooi hardstylefeest."

Even terug de tijd in. Hoe ben je begonnen als fotograaf?
"Die vraag krijg ik heel vaak, haha. Ik ben zo’n zeven jaar geleden begonnen met fotografie en vond dancemuziek helemaal geweldig. Ik begon met naar hardstyle- en trancefeesten te gaan. Toen zei iemand een keer tegen mij: ‘Ga eens met mij mee foto’s moet maken op Trancenation.’ Dat was destijds in de Hemkade met allerlei dj’s die ik helemaal te gek vond. Ik mocht toen met mijn cameraatje foto’s schieten voor de website dancegids.nl. Die hadden entree geregeld en ik mocht dus gratis naar feesten en foto’s maken. Dat voelde destijds wel heel tof. 

Ik ben toen doorgegaan met het schieten op feesten voor Dancegids. Ik wilde ook gewoon beter worden in fotograferen in het donker. Dat ging steeds beter en daardoor kreeg ik mijn eerste betaalde klussen. Vanaf dat moment ging het heel hard, steeds meer mensen kenden mijn naam. Nu willen ze soms met mij op de foto, haha! Vooral de laatste twee jaar is het snel gegaan."

 

 

Je kan haast wel zeggen dat je niet meer bent weg te denken uit de scene.
"Haha ja, eigenlijk wel! Men zegt wel eens: ‘Je bent ook overal!’. Dat klopt wel. Maar uiteindelijk komt het neer voor mijn voorliefde voor de muziek en fotografie. In het bijzonder trance en sinds kort ook drum & bass."

Wat heb je geleerd in je vijfjarig bestaan?
"Als fotograaf ben ik mijn eigen stijl gaan ontwikkelen. Ik ben gaan kijken wat ik mooi vond en ik snapte dat ik vooral voor mezelf moet schieten. Als anderen het ook mooi vinden, is dat mooi meegenomen. Ik wil laten zien hoe een feest of event was. Ik probeer altijd om de energie over te brengen. Dat is in de afgelopen vijf jaar goed gelukt."

En als bedrijf?
"Als bedrijf is het vallen en opstaan. Naast alle mooie events maak je ook wel eens nare dingen mee, maar daar leer je weer van. Belangrijk was dat ik kon onderhandelen en dat je de spelletjes snapt in dat hele wereldje. Je moet gewoon veel mensen kennen, daar komt het uiteindelijk op neer."

Je gaf net aan dat je een eigen stijl ontwikkelt. Hoe kan men dat zien? Hoe onderscheid je jezelf van andere fotografen?
"Ik hoor van veel artiesten en mensen om me heen dat ik vaak op de juiste plek op het juiste moment ben. Ik ken bepaalde nummers, dus als er bijvoorbeeld een kick inkomt weet ik al wat er ongeveer gaat gebeuren. Ik denk dat het heel belangrijk is voor deze tak van sport, de timing en het geduld hebben om een bepaald shot te maken. Ik zie vaak dat andere fotografen net weglopen wanneer ze eigenlijk moeten blijven staan. Dat is bepaald gevoel en dat komt voor mij natuurlijk. Dat is wat mij onderscheidt van de rest denk ik. En daarnaast hou ik van felle kleuren en de energie. Er zijn bij mij geen saaie foto’s terug te vinden in een set."

Als je een hoogtepunt moest kiezen uit de afgelopen vijf jaar, wat is dan je absolute nummer 1?
"Oei, moeilijke vraag. Als ik er echt één moest kiezen dan kies ik voor de shoot voor Afrojack in de Ziggo Dome. Ik was toen de enige fotograaf die overal toegang had en naar alles toe mocht. Dat voelde voor mij ook als een soort van doorbraak. Daarvoor was ik een beetje aan het klooien. Met deze klus voelde het alsof ik serieus werd genomen. Heel veel fotografen waren jaloers op deze klus en dat is ook wel een gaaf gevoel, haha."

Er zijn ongetwijfeld nog meer hoogtepunten…
"Ja, er zijn er genoeg! Ik ben vorig jaar in Bali geweest voor Dreamfields, dat was mijn eerste grote buitenlandse klus. Ik was daar een hele week, dus naast het festival leerde ik ook het eiland en de mensen kennen. Natuurlijk kwam ik ook in contact met andere muziek, weer eens wat anders dan hardstyle.

 Natuurlijk ook eerste keer Hard Bass, toen ik met knikkende knieën op het podium stond voor 30.000 man. Mijn eerste helikoptervlucht vorig jaar is ook een hoogtepunt. Een ander leuk voorbeeld is tijdens Reverze toen ik iemand met zijn telefoon zag filmen. Toen ie klaar was, bleek hij één van mijn foto’s als achtergrond te hebben. Dat is wel een heel tof gevoel."

Als je al zo veel hebt meegemaakt, heb je dan nog wel dromen?
"Ja, ik wil sowieso nog een keer mee op tour met een grote dj. Misschien een grote wereldtour, in ieder geval iets wat dieper gaat dan alleen één dagje schieten waar alles supervet is. Het lijkt me ook vet om nog eens bij EDC in Amerika te staan of zoiets. Gewoon een massive festival met grote namen en een dikke productie."

Heb je naast dromen nog doelen voor je bedrijf voor de komende vijf jaar?
"Ja, eigenlijk wat ik zo net zei. Ik wil dit uiteindelijk full-time gaan doen, maar of dat alleen met eventfotografie kan, weet ik niet. De tijd moet het laten zien. Daarnaast wil ik vaker naar het buitenland. Ik merk dat in het buitenland een heel andere sfeer heerst en weer heel ander publiek. En natuurlijk iets van de wereld zien."

Je bent nog jong. Hoe lang denk je dit vak nog vol te houden?
"Ik weet het niet, dat is lastig te zeggen. Ik kijk wel eens naar Rutger (Rudgrcom) en dan denk ik: ‘wil ik dit nog wel op die leeftijd doen?’ Ik denk het eigenlijk niet, maar het moet gewoon doorblijven groeien. Er moeten nieuwe uitdagingen blijven komen. Zo lang dat het geval is, wordt het niet saai. Misschien tot mijn veertigste, haha!"

Tekst: Tieme de Jonge
Beeld: Rossumedia

Check Rossumedia ook op zijn social kanalen:

www.rossumedia.nl 
Facebook 
Twitter 
Instagram