Sónar Reykjavik 2015 | DJ Mag NL - Living & Breathing Dance Music
Living & breathing dance music!

Sónar Reykjavik 2015

Sónar Reykjavik 2015

afbeelding van Gideon Bouwens
Gideon Bouwens

SÓNAR REYKJAVIK 2015

 

Kijk je ergens maanden naar uit, dan is er één gevoel dat je niet wilt hebben wanneer de langverwachte dag eindelijk is aangebroken. Maar als ik wakker word en de eerste stappen richting badkamer zet weet ik het al bijna zeker. Er trekt een stroperige spierpijn door het lichaam, de smaak in mijn mond is weerzinwekkend, en eigenlijk is alles teveel: ik heb griep. De komende dagen hoor ik bij het leger ouderen, baby’s en overige zwakkeren der samenleving dat zich heeft laten neersabelen door een virusje. Gelukkig vertrekken we vandaag naar IJsland, de tropische bestemming die, zeker in februari, bekend staat om haar milde klimaat en subtropische aantal zonuren.

 

Net als vorig jaar reizen we met een groepje pers vanuit Nederland af om de IJslandse elektronische scene te inspecteren tijdens Sónar Reykjavik. De van oorsprong Spaanse franchise heeft in de vaart der dance-volkeren evenementen opgezet in Scandinavië en Zuid-Afrika, waarvan Reykjavik de meest succesvolle schijnt te zijn. Edities in Bogotá, Santiago de Chile, en Buenos Aires zijn volgens de website ‘coming soon’, dus gaan we er  vanuit dat Noord-Amerika en Azië ook niet meer heel lang op zich zullen laten wachten. Welke organisatie met internationale aantrekkingskracht probeert momenteel immers niet globaal zijn slag te slaan? Wat we vorig jaar echter al merkten, is dat Sónar in IJsland iets heel anders betekent dan in Barcelona.

 

Bij de Catalaanse variant denken wij vooral aan grote hallen, veel house, tech-house en techno, en aan ‘dansen-tot-het-echt-niet-meer-gaat’ in het Spaanse voorjaarszonnetje. Daar is het Off Sónar programma inmiddels ook omvangrijker dan het officiële festivalgedeelte. Het meest noordelijke zusje van de familie biedt meer concerten en live optredens met elektronische invloeden. De avonden, meestal van 20:00-02:00, spelen zich allemaal af in het schitterende, ietwat keurige Harpa gebouw aan de baai van Reykjavik; een losgeslagen rave wordt het er nooit. Al probeert men wel een beetje die kant op te programmeren met sets van grote namen uit de internationale dj scene, zoals Nina Kraviz. Het publiek is jeugdig en kleedt zich conform de wetten van de moderne westerse jongere, zij het met net andere tatoeages, petjes en accessoires dan in bijvoorbeeld Amsterdam of Barcelona. Veel meisjes zijn opvallend opgemaakt en hangen in groepjes voor een podium, om elkaar heen, of voor de deur om te roken. Zoals het een goede noorderling betaamt is negentig procent van de bezoekers tegen het einde van de avonden starnakel bezopen en een tikje opstandig.

 

Het komt je als schrijvend journaille aan niets te kort in IJsland. Ook dat was ons het voorgaande jaar duidelijk geworden. Slapen doen we in een schitterend hotel van Icelandair en op de eerste avond lijkt er geen einde te komen aan het persdiner. Witte wijn, rode wijn, een soep van krab, een hoofdgerecht van vis, tussendoortjes, amuses, een toetjes, een schaal bonbons… Gelukkig was er ook whisky met paracetamol, het Happy Meal voor de griepdrager, waardoor er onverwachts toch energie werd gevonden  voor een flitsbezoek aan het festival.

 

Daar treffen we in één van de grotere zalen het trio Samaris aan. Twee meisjes in doorschijnend parachute pak, waarvan één gewapend met klarinet, ondersteund door de muziek van producer Þórður Kári Steinþórsson aka Doddi. Samaris is alles wat je in IJsland van een lokale formatie verwacht. Mysterieus, zweverig; met teksten die geleend zijn van oude gedichten van het eiland en beats die een pulserende bodem vormen voor de rest van de muziek. Een paar liedjes is het spannend, maar dan verlangen we toch naar iets dat eruit springt. Subtiliteit kan snel omslaan in langdradigheid en het beperkte palet aan geluiden (de beats lijken erg op elkaar en er is natuurlijk een reden dat de klarinet nooit de brede doorbraak van bijvoorbeeld de gitaar heeft meegemaakt) zorgt voor te weinig afwisseling en opwinding. Het wordt nooit gevaarlijk. Wat jammer is, want de stem van de leadzangeres klinkt bescheiden maar veelbelovend. Vroeg naar huis maar, wellicht benaderen we de boel morgen met een frisser gemoed.

 

Als we de volgende dag om half tien nog net iets zieker de ontbijtzaal binnenlopen, zit de delegatie uit Barcelona twee tafels verder vol ongeloof naar de langzaam optrekkende schemer en de striemende regen aan de andere kant van het raam te kijken. Het kan de koorts zijn, maar we menen ze te horen denken: “Wonen hier echt mensen? Het hele jaar door? Nooooo…”  Na een voorzichtig kopje thee en een paar stukjes fruit doen we een eerste en direct laatste poging om de binnenstad van Reykjavik te bezoeken voor een nipje cultuur. Die poging duurt ongeveer 300 meter; dit wordt niks. Terug naar het hotel, paracetamol erin, slapen, en hopen dat het vanavond beter gaat.

 

Omdat de combinatie van drank en legaal verkrijgbare pijnstillers een avond eerder uiterst succesvol uitpakte, besluiten we dit recept tot vakantiecocktail uit te roepen. Laten we deze vanaf nu ‘De Apotheker’ noemen. Inmiddels zijn meerdere leden van onze crew geveld (graag gedaan) en dus zit de sfeer er lekker in. Op naar Harpa! Alsof ze voelen dat we een opkikker kunnen gebruiken, spuit een groep uitgelaten jongens ons bij binnenkomst een flinke dot glitter recht in het gezicht: En bedankt! Apothekertje?

 

Een van de vuigste en meest charmante zaaltjes van Harpa is Sónar Lab, in de kelder van het gebouw. Waar normaal gesproken auto’s staan geparkeerd, is voor drie avonden een rave-ruimte compleet met Funktion One systeem ingericht. Als wij er binnenkomen staat Biggi Veira van Gus Gus klaar om te beginnen. De dj vóór hem draait monotoon, zonder veel dynamische of harmonische spanningsbogen, dat moet een lid van Gus Gus beter kunnen. Hoe populair deze ‘band’ ook bij de jongste IJslanders is, blijkt uit de joelende reacties als Biggi Viera begint. In zijn trendy Scandinavische outfit (grijs, op grijs, op grijs, op lichtgrijs) zet hij met twee, drie nummers uit z’n Traktor set-up de parkeergarage naar z’n hand. Het is techno, maar zoals sommige tracks van Gus Gus ook techno te noemen zijn; stevig en donker, maar muzikaal en zeker geen wegwerp-dance! Hoe anders is dat twee verdiepingen hoger bij Kanilsnældur… Toegegeven, ze hebben de sfeer in de fel verlichte Sónar Pub niet mee, maar de combinatie ‘vrolijke meisjes plus dansjes plus tech-house plus sync plus schmink’ kunnen we thuis ook zien. En daar doen we dat ook niet.

 

Er staan vanavond nog twee zwaargewichten op de rol. Paul Kalkbrenner was vorig jaar ziek, dus hoopt een half gevulde zaal logischerwijs op een sterke revanche van mr. Sky And Sands. In het niet van zijn lijf te bikkelen Duitse voetbalshirt neemt de kleine Kalkbrenner plaats achter wat er van een afstandje uitziet als een imposante live set-up. Echt inspecteren kunnen we dit niet, bij de grotere podia kunnen we geen kijkje in de keuken nemen. Niet heel handig bij elektronische muziek. Dan maar afgaan op wat we in de zaal horen en zien. En dat is, hoezeer we het ook proberen, gewoon niet best… De sound is plat, de progressies van de simpele leadgeluiden infantiel, en van muzikale spanning is geen enkele sprake. Ook de visuals lijken in hun eenvoud een maar deels gelukte verwijzing naar die wél relevante Duitse formatie uit de jaren 70. In de kelder doet die andere headliner, Nina Kraviz, even later wat er van haar verwacht wordt. Ze draait een redelijke set met flink wat acid invloeden en heeft een zwoele blik over voor elke professionele camera die in de buurt komt. Horen we daar iemand Apothekertje zeggen?!

 

Veruit de meest interessante act van dag twee is SBTRKT. Vanachter zijn schitterende masker met fel lichtblauw en goud stuurt frontman Aaron Jerome een podium vol uitstekende muzikanten aan. Op de achtergrond zien we een immense hyena-achtige hond die wordt achternagezeten, of zelf iets opjaagt. Zoeklichten, schaduwen, en veel beweging in een film noir stijl; het past goed bij de muziek van SBTRKT. Ze maken alles van downtempo tot electro en vierkwarts clubtracks, vaak met intense vocalen, meestal dreigend. Als ze hun hit Wildfire inzetten gaat de jonge massa meteen los, maar wij taaien viraal verslagen af. In de lift van het hotel komen we Paul Kalkbrenner tegen, die we natuurlijk een ‘Apotherschen’ aanbieden, maar dat begrijpt hij niet. Snel naar bed dan maar.

 

Na een lange dag rust, thee en ibuprofen (variatie is alles in een gebalanceerd dieet) slepen we ons naar de laatste avond. De honger naar uitdagende IJslandse culturele ervaringen is door de griep nagenoeg geheel de kop ingedrukt. Onze nieuwe lievelingsaperitief lijkt ook niet meer te helpen, maar toch struinen we een paar optredens af. Net als we de moed willen opgeven lopen we langs de Sónar Hall waar op dat moment Kindness staat te spelen. Adam Bainbridge en zijn band leveren op de valreep van Sónar 2015 een behoorlijk sterke show af. Kindness speelt een mix van funk, disco, soul, r&b, en synth pop die herinneringen oproept aan The Talking Heads, Sade, en Womack&Womack. De hele band speelt strak, maar de aandacht van de toeschouwer wordt vooral heen en weer getrokken tussen Bainbridge, die in z’n flitsende hipster-housepants de groep aanvoert en over het podium stuitert, en de twee stralende zangeressen, die meer plezier uitstralen dan alle acts die we hiervoor zagen samen.

 

De energie van Kindness tilt ons heel even op, maar dan is de rek eruit en keren we vóór het einde van de laatste avond terug naar een hotel bij het vliegveld, waar we na drie uur slaap worden gewekt voor onze vlucht naar huis. Zelfs de airport lounge van Icelandair met het uitgebreide buffet en de open bar kan ons niet meer verleiden tot een kleine Apotheker; het is mooi geweest. Onze groep is verslagen door de griep, maar volgend jaar keren we terug, sterker en hongeriger dan ooit!

Boek hier alvast voor volgend jaar je tickets! (v.a. €375 voor een vliegticket + festivalpas)

http://www.icelandair.nl/offers-and-bookings/book-packages/package/item656297/sonar_reykjavik/?utm_source=djmag&utm_medium=article&utm_campaign=sonarreykjavik