DGTL 2017: het seizoen is geopend! | DJ Mag NL - Living & Breathing Dance Music
Living & breathing dance music!

DGTL 2017: het seizoen is geopend!

DGTL 2017: het seizoen is geopend!

Ja, we zijn gezegend in ons kleine kikkerlandje. Zelfs als je behept bent met een paar zeer verwende oren en prat gaat op een verfijnde smaak, hoef je als muziekliefhebber nauwelijks nog de grens over. Festivals als DGTL serveren je een menu vol hapklare, en gelukkig ook minder hapklare brokken, zodat er elke editie weer veel nieuws te ontdekken valt. Ook DGTL 2017 – de vijfde editie al weer – stond bol van uitstekende muziek.
 

Beeld Tom Doms

Het NDSM-terrein blijft een magische plek, hoe vaak je het ook betreden hebt. Gekoesterd als een van de laatste Amsterdamse rafelranden, is de voormalige scheepswerf het ideale decor voor een technofestival als DGTL. Ook al is het midden op het terrein gevestigde Doubletree Hilton Hotel een ‘horizonvervuiler’ van jewelste, je waant je toch even in een parallelle wereld, zo met die oude loodsen en scheepscontainers om je heen.
Wat DGTL hier in Amsterdam Noord knap doet, is telkens weer een nieuwe plattegrond neerleggen waardoor het smoelwerk van het festival elke editie verandert. De podia, dit jaar genaamd Modular, Generator, Filter, Frequency en AMP, lijken er (weer) een flink aantal vierkante meters bij te hebben gekregen, terwijl het toch gelukt is een zekere intimiteit te behouden. Rondom de podia wordt het nergens te massaal, ook omdat, dankzij de uitgekiende programmering, het publiek zich goed verdeelt. Overal is op elk moment wel iets van belang te horen, waarbij keuzestress helaas onvermijdelijk is. De slimme DGTL-app, die het optreden van je favorieten voor je in de gaten houdt, toont alleen maar overlappingen. Frustrerende luxe, noem je dat.
Ook slim bedacht: het via de app opwaarderen van je gechipte polsbandje voor het betalen van je eten en drinken. Geen gedoe met plastic tokens en – hoera! - het statiegeld van je drinkbeker wordt na inlevering direct teruggestort. Zo houdt DGTL de vloer vrij van plastic, want duurzaamheid is op dit festival ‘key’.


Beeld Tim Buiting

De zondag springt eruit
En nu waarvoor we gekomen zijn: de muziek. De line-up voor beide dagen is weer van een verbluffende kwaliteit. Wie bij de opening van het festivalseizoen DGTL bezoekt, en bij de afsluiting van datzelfde seizoen Dekmantel, heeft eigenlijk alle namen van betekenis gezien en gehoord. Al tijdens de opening op vrijdagavond is het raak, met artiesten als DJ Tennis, Mathew Jonson en Âme. Op zaterdag maken Maceo Plex, Henrik Schwarz, Skatebård, Jamie Jones, Max Cooper en Stephan Bodzin hun opwachting. Maar ook gelegenheidsduo’s als Jennifer Cardini b2b Axel Boman en Leon Vynehall b2b Ryan Elliott prikkelen onze nieuwsgierigheid.
De zondag is, eigenlijk net als vorig jaar, de dag van de overtreffende trap met namen als Rødhåd, Speedy J, DJ Koze, Dixon, Lee Burridge en Mind Against. En hoe fijn is het dat ook vroeg op de dag het al interessant wordt als Kobosil, Black Coffee en Motor City Drum Ensemble te horen zijn.
Mooi te zien dat DGTL op alle dagen ook z’n lokale helden eert en een prominente plek binnen de programmering geeft. Nuno Dos Santos, Patrice Bäumel, TWR72, Weval, Detroit Swindle, Steve Rachmad en Sandrien houden zich in deze eredivisie uitstekend staande.
Extraatjes zijn er ook dit keer weer. Resident Advisor heeft een eigen koepeltent (maximaal 300 bezoekers) met de naam Gain, waar een Boiler Room-achtige sfeer wordt gecreëerd. En zo kun je zomaar Maceo Plex een quasi-intiem optreden horen weggeven, back-to-back met de Schotse producer Neil McDonald aka Lord Of The Isles. DGTL is het festival van de buitenkansjes.


Beeld Tom Doms

Wie bleven ons bij?
Op een festival van deze kwaliteit hoor je eigenlijk geen slechte muziek. Minpunt was hoogstens dat de sets met gemiddeld anderhalf uur aan de korte kant waren.
Of er noemenswaardige momenten waren? Te over, zouden we zeggen. De Weense live-act HVOB – Her Voice Over Boys – gaf zaterdag een verrassend krachtig optreden in de Generator, de grote Scheepsbouwloods. Het karakteristieke hese stemgeluid van zangeres Anna Müller werd aangevuld door zanger/gitarist Winston Marshall, met wie onlangs het album Silk werd uitgebracht. Het ijzersterke nummer The Blame Game kwam in de machtige loods volledig tot z’n recht.
Op de transparante Frequency-stage maakten diezelfde middag Jennifer Cardini en Axel Boman diepe indruk met hun eclectische set, waarmee ze het publiek alle hoeken van het muzikale universum lieten zien. Hierna bracht de ultravrolijke Noorse Skatebård de toch al snikhete broeikas tot het kookpunt met z’n aanstekelijke Italo house en cosmic disco.
Maar het hoogtepunt van dag 1 was voor ons de set van Ryan Elliott en Leon Vynehall. Waar de eerste als een moderne exponent van Detroit techno mag worden gezien – hij draait moeiteloos de Berlijnse Berghain volledig plat – en de tweede een deephouse producer ‘pur sang’ is, vormden de twee met elkaar voor de gelegenheid gecombineerd een duo dat de essentie van dance als muziekstroming belichaamt. Joey Beltram, Soul II Soul, Josh Wink: de iconen kwamen allemaal voorbij, onnavolgbaar door elkaar gehusseld met pulserende technoklanken van nu. Wat restte was een onweerstaanbaar swingende mix. Dak eraf? En of!


Beeld Tim Buiting

Hoge dansbaarheidsfactor
Op dag 2 werden we telkens weer naar de Generator getrokken voor wat pure techno beloofde te worden. Sandrien, bekend van haar Imprint-nachten in Trouw, zette ’s middags een weergaloze set neer waar het plezier vanaf spátte! Weinig vrouwen weten zich in het testosteron-geladen technocircuit zo te handhaven als zij. Geprogrammeerd vlak voor geweldenaars als Speedy J en Rødhåd, had ze er geen enkele moeite mee het publiek voor zich te winnen met techno, voorzien van die voor haar zo kenmerkende ‘funky twist’. De volle Scheepsbouwloods maakte na afloop een diepe buiging.
Tussendoor namen we nog even een kijkje bij de pop-up mini-stage van biermerk Kornuit. De sympathieke Keulse act Andhim, die eerder op de dag op de Frequency-stage het publiek in de gordijnen had gekregen, niet in de laatste plaats met hun eigen monsterhit Reeves, gaf hier een onaangekondigd optreden. Tracks als Amolador van Switchdance en Do Ex van Super Flu deden de gezellige container op z’n grondvesten schudden.
Inspirerend die avond was ook DJ Koze, die de eer had de Modular-stage af te sluiten. Met een jaloersmakend gemak mixte hij energieke wereldmuziek en moderne elektronische klanken tot een uniek brouwsel met een hoge dansbaarheidsfactor.


Beeld Tim Buiting

Souvenir
Nog een laatste vermelding waard: de pop-up store van het beroemde Duitse label Kompakt. Dankzij Tobias Thomas en Erfut Bakir, respectievelijk booker en projectmanager, gingen we naar huis met de daags ervoor op het sublabel Speicher 95 uitgebrachte Tribute EP van Laurent Garnier. Met zo’n prachtig souvenir aan DGTL 2017 onder de arm namen we de dramatische wachttijden bij de NDSM-pont – elke editie weer een bottleneck – glimlachend voor lief.  

Tekst Bonita van Lier