Dimitri Vegas & Like Mike: En morgen de hele wereld! | DJ Mag NL - Living & Breathing Dance Music
Living & breathing dance music!

Dimitri Vegas & Like Mike: En morgen de hele wereld!

Dimitri Vegas & Like Mike: En morgen de hele wereld!

De Belgische broers Dimitri Vegas & Like Mike vormen samen het dj/producer duo waar iedereen het over heeft. Met hun aanstekelijke sets op het megafestival Tomorrowland en hun gigantische electrohouse producties zijn deze rijzende sterren in een razend tempo een van de grootste danceacts ter wereld geworden.
 

Amerikaanse dj’s doen er graag een beetje aan mee. De Nederlanders doen niet anders. Van Danny Tenaglia weten we dat hij het ook graag uitprobeert. En als je de laatste tijd op een groot buitenlands festival komt, lijkt elke house/electro/trance-dj zelfs wel zin te hebben in een beetje MC-action, van het soort dat je vroeger alleen tegen zou komen bij een garage of drum’nbase rave. En inderdaad heeft ook het Belgische houseduo Dimitri Vegas & Like Mike al hun cd’s, decks en hun FX live show op dat format gebaseerd. Onze taakverdeling is gewoon heel duidelijk,” zegt Dimitri, “ik ben de dj en hij doet de vocals en de effecten.” “Klopt,” zegt Mike, “ik maak wat hij doet beter maar ik druk nooit zelf op play.”“Hij zegt nooit ‘speel die track of speel die track’”, aldus Dimitri. “Als hij dat zou doen, zouden we ruzie krijgen. Ik doe mijn ding en hij doet zijn ding. En dat gaat heel goed samen.”

Zo goed zelfs dat een soloshow van het duo voor 20.000 man in één dag uitverkocht was. En de fans zijn zeer gretig om iets te proeven van de sublieme vermenging van electrobeats, techy vibes en de mic madness van de twee broers. Zo gretig, dat toen ze de volgende ochtend de kaartjes in de verkoop deden voor nog een show voor een even groot publiek, deze ook binnen 24 uur waren uitverkocht. Deze twee shows, die gepland staan voor het Sportpaleis in Antwerpen, zijn de eerste twee soloconcerten van de aankomende Bringing Home The Madness tour.

Het is de nieuwste episode in een verhaal over tweebroers- achter-de-decks, dat begon op Ibiza in 2003 en werd voortgezet in België. Inmiddels staan de twee broers op het punt de wereld te veroveren. “De mensen vragen ons soms hoe het is om plotseling zo’n succes te hebben, maar eigenlijk zijn we al jaren bezig”, verteld Dimitri. “Ja, we hebben ook moeilijke tijden meegemaakt, met geen cent om uit te geven. Het viel niet mee om het hoofd boven water te houden”, geeft Mike aan. “Er was een moment dat ik in Mike’s appartement woonde, samen met hem en zijn vriendin. En daar stond onze hele studio, onder een van de bedden geschoven omdat we er geen andere plek voor hadden”.

Crazy Collabos
Vorig jaar scoorden Dimitri en Mike met hun label Smash the House zeven Beatport nr.1 releases, en negen andere veroverden een plaats in de top drie. Hun remix van Fatboy Slim & Riva Starr’s Eat Sleep Rave Repeat werd de eerste Beatport nr.1 van 2014. Behalve onder hun eigen naam maken ze ook muziek onder de schuilnamen MadFunk, NoiseFreak, TerraPlastik en MobNoiz. En, behalve dat ze een hoofdact zijn op Tomorrowland in juli van dit jaar, heeft het duo deze zomer ook nog een grote Ibiza residency en staan er nog productiesamenwerkingen op het programma met Tiësto, Major Lazer, Steve Aoki, W & W, Martin Garrix en Fedde le Grand, om er maar een paar te noemen.

Ze draaide op de DJ Mag Miami pool party in het Surfcomber hotel, tijdens de Music Week/WMC. Ondertussen hebben ze de laatste hand gelegd aan hun eerste releases als 3 Are Legend waar ze samen met Steve Aoki aan werken. “Dat doen we erbij, gewoon voor de lol.” Dit gebeurt allemaal in de slipstream van het nieuws dat hun recente compilatiealbum Bringing Home The Madness platina is geworden. “Bij alles wat we doen, proberen we uit te gaan van al onze verschillende invloeden en die samen te brengen tot iets nieuws”, zegt Dimitri. “Ja, dat geldt voor ons eigen label, onze live-set en onze producties”, beaamt Mike. “Op ons eigen label hebben we een single uitgebracht die het resultaat was van een samenwerking van Timbaland en Missy Elliott. En dat is bijvoorbeeld precies het tegenovergestelde van het soort release die wij of Wolfpack zouden uitbrengen”, zegt Dimitri. “Dat houdt het interessant voor ons.”

Broers op Ibiza
De Griekse immigranten Dimitris and Michael Thivaios groeiden eind jaren 80 en begin jaren 90 op in het kleine dorp Willebroeck, in België. In de tijd hadden ze nooit durven dromen dat ze later samen zouden optreden als hoofd-act van een wereldberoemd festival als Tomorrowland.
“Ik ben sinds mijn dertiende al dj,” zegt Dimitri, die net 32 is geworden. “Mike, die een paar jaar jonger is dan ik, was een echte hiphop fan en op muziekgebied liep onze smaak behoorlijk uiteen. Totdat we in de zomer van 2003 allebei op Ibiza terecht kwamen.”

Dimitri ging als eerste naar Ibiza om te werken in een hotel. Dat hotel was onderdeel van de Fiesta Group, het bedrijf dat ook eigenaar is van Space en Ushuaia. “Ik was eigenlijk helemaal niet van plan om naar Ibiza te gaan”, voegt Dimitri toe. “Maar ik presteerde verschrikkelijk slecht op school en leren interesseerde me totaal niet. Ik zat helemaal in de elektronische muziek – artiesten als Bounty Hunter en nog ruigere housemuziek. Ik hield van alles dat op Banzai Records uitkwam. Ik verzamelde een hoop vinyl en deed niets anders dan dj’en. Mijn moeder kreeg er genoeg van en zag in de krant een advertentie waarin jongeren gezocht werden om in het buitenland in hotels te werken. Ze liet me de advertentie zien, ik heb gesolliciteerd en werd aangenomen.”

Dimitri’s eerste hotelbaan was in Mallorca. Toen hij in 2003 de kans kreeg om in een hotel op Ibiza te werken, greep hij die met twee handen aan. “Ik wilde altijd al naar Ibiza en droomde ervan om in Space te spelen,” zegt hij. Wanneer hij niet aan het werk was in het hotel, besteedde Dimitri al zijn tijd aan clubs bezoeken. Uiteindelijk kreeg hij de eigenaars van het hotel waar hij werkte zo ver om hem te laten dj’en in de bar van het hotel.
“Ik weet nog dat ik elke woensdagavond naar Pacha ging voor de Subliminal Sessions en dat ik daar Erick Morillo hoorde spelen”, herinnert hij zich. “Dat was een echte ommekeer voor mij, want ik was op dat moment meer met hardere muziek bezig. Ik ging naar zijn optredens om te kijken hoe hij dat met de looping deed, hoe hij tunes samen mixte en met de apparatuur werkte. Maar toen ik hem een paar weken bezig had gezien gooide ik mijn vinyl aan de kant en begon met cd-spelers te werken. Ik genoot ook heel erg van de back-to-back sessies die hij met de Audio Bullys deed. En dat zette ons zo’n beetje op het spoor van wat we nu doen.”

Mike, die in de zomer van 2003 besloot om zich bij zijn broer op Ibiza te voegen, is het daarmee eens. “Ik was achttien toen ik Erick Morillo zag spelen en die party’s, de woensdagen in Pacha, waren de eerste dancemuziekfeesten waar ik naartoe ging. Nadat ik had gezien wat Erick met de Audio Bullys deed, heb ik me helemaal in de housemuziek gestort. Daarvoor was ik echt een fan van de Amerikaanse hiphop. Ik hield van de hiphopsound van eind jaren 90, begin 2000, vooral van Dr Dre. Totdat ik de energie van die sets met Erick Morillo en de Audio Bullys zag, en de manier waarop ze een microfoon gebruikten. Dat heeft ervoor gezorgd dat ik op een dag, toen Dimitri aan het dj’en was, ben opgestaan en ben gaan praten in de mic.”
Die zomer in 2003 volgde het allereerste optreden van het duo in Space. “Het was een droom die uitkwam”, zegt Dimitri. Daarna speelden we overal op het hele eiland”, zegt Mike.
“Ja, we speelden al in Ushuaia toen het nog gewoon een strandbar was”, voegt Dimitri toe. “We verdienden goed en we hadden daar gewoon hetzelfde kunnen blijven doen”, zegt Mike.
“Maar we wisten dat, als we nog een stap verder wilden gaan en echt meer wilden bereiken dan als hoogtepunt in Space spelen, we ons dan helemaal moesten richten op het maken van muziek. Dus toen hebben we Ibiza vaarwel gezegd en zijn we teruggegaan naar België.”

Gescheiden geesten
Iedereen die Dimitri en Mike live heeft horen spelen, weet dat 60 tot 70% van wat ze spelen hun eigen muziek is, opnieuw bewerkt. En hun sets klinken altijd nieuw omdat ze, als ze niet optreden, vrijwel al hun tijd besteden aan het maken van muziek voor wanneer ze wel optreden. De nummers die ze spelen zijn tunes die ze samen hebben geproduceerd, meestal in hun studio in de buurt van Antwerpen.
“Maar we werken nooit samen aan een tune”, zegt Mike. “We hebben ieder onze eigen stijl en onze eigen stemming als het gaat om het maken van muziek. Dat is de reden waarom er zo vaak een heel ander geluid onder onze naam uit komt.” “Een bepaalde track kan meer van mij hebben of meer van hem, maar als we samen in de studio zitten krijgen we altijd ruzie”, zegt Dimitri. “Dimi zal altijd uitgaan van een idee dat hij eerder had”, zegt Mike. “Maar ik begin gewoon met wat prutsen, gewoon werken met geluiden en dan kijken wat er uitkomt.” “Ja,” zegt Dimitri, “en als ik dan moet zitten luisteren naar Mike’s gerotzooi met geluiden wordt het echt heel irritant dus dan zeg ik ‘later’ en ga ik gewoon iets anders doen.”

Nadat het duo in 2006 terugkwam uit Ibiza, moest Mike zichzelf leren hoe hij muziek moest produceren. “Dimitri kon al met Cubase, Logic en dat soort spul werken, maar ik moest alles nog van nul af aan leren”, zegt Mike. “Het was pas tegen het einde van 2007 dat we onze eerste release uitbrachten, Cocaine/Ibiza, maar het ging allemaal nog steeds heel langzaam.”
Vervolgens kreeg het duo in 2008 een meevaller, toen de Swedish House Mafia een remix oppikte dat het duo had gemaakt van Work That Body van Dave Lambert & Housetrap.
“Dat was eigenlijk een vrij simpele tribal track”, zegt Dimitri. “Niets ingenieus of zo, maar vanaf dat moment begonnen de mensen onze sound op te pikken.”

Torenhoog succes
Na die release vroeg Axwell Dimitri en Mike om voor zijn label Axtone een same-style remix te maken van Abel Ramos’ track Rotterdam City of Love. Kort daarna werkte Dimitri met Swedish House Mafia aan Leave the World Behind, een tune waarmee de naam van de broers ontplofte in de mainstream. Een jaar later, in 2010, maakten ze hun eerste grote dj-doorbraak op Tomorrowland. “Ik was bezig met A&R voor een label genaamd Coincidence Records toen de eigenaar van Tomorrowland, die bevriend was met de eigenaar van dat label, me vroeg of Mike en ik zouden willen bijspringen en dj’en op het festival”, herinnert Dimitri zich. “We speelden op een klein podium, het jaar daarna op een groter podium en het jaar daarna, in 2012, zijn we voor het hoofdpodium geboekt.” Want op de dag van hun set was er een probleem met de programmering waardoor de Swedish House Mafia, die de hoofd-act zou zijn van het hoofdpodium, niet kon spelen. “Dat werden wij toen” zegt Mike. “En vanaf dat moment is alles heel snel gegaan.”

Vorig jaar wisten Dimitri en Mike de zesde plek van de DJ Mag Top 100DJs verkiezing in de wacht te slepen. Dit jaar viert Tomorrowland haar tiende verjaardag en zal het duo weer de hoofdact zijn. En net als eerdere jaren zal het duo speciaal voor het festival een tune produceren. “Ik denk dat we het een beetje harder maken dit jaar”, zegt Mike. “Iets meer vooruitstrevend”, voegt Dimitri toe.
Tien jaar Tomorrowland is een grote mijlpaal voor ze, want zonder dit festival zouden ze waarschijnlijk niet zijn waar ze nu zijn, naar eigen zeggen. Ze hebben een lange weg afgelegd in hun carrière, maar de locatie van het festival ligt op slechts een steenworp afstand van de plek waar ze zijn opgegroeid, een paar minuten van het huis van hun grootouders.
“Toen we jong waren, waren we daar vlakbij altijd aan het voetballen,” zegt Dimitri, “maar we hebben toen nooit kunnen bedenken dat we nu zouden doen wat we doen.”

 

IBIIIIIIIZAAAA!
Het zomerseizoen komt er al weer aan. Voor Dimitri Vegas & Like Mike zijn de volgende nummers onlosmakelijk verbonden met het Witte Eiland …

1. Aztec Mystic
Jaguar (Underground Resistance)
“Waarschijnlijk ons meest gespeelde en favoriete nummer ooit – de belangrijkste reden waarom we het vorige jaar opnieuw hebben bewerkt zodat het weer in onze set past.”

2. Three Drives On A Vinyl
Greece 2000 (Massive Drive Records)
“Typisch een nummer dat onmiddellijk naar boven komt als je ‘Ibiza classic’ zegt. Tijdloos.”

3. Part-T-One vs INXS
I’m So Crazy (Dirty House)
“Een van die smerige tracks van Pacha Subliminal Sessions van vroeger.”

4. Âme
Rej (Sonar Kollectiv/Innervisions)
“Deze blijft steeds maar opbouwen – ik weet gewoon niet meer hoe vaak we dit nummer vroeger speelden.”

5. Energy 52
Cafe Del Mar (Hooj Choons)
“Nog zo’n track die nauw verbonden is met onze geschiedenis van Ibiza. Volgens mij was dit zelfs een van de eerste platen die ik heb gekocht.”

6. Erick Morillo & Audio Bullys
Break Down the Doors (Subliminal Records)
“Van deze track waren we helemaal ondersteboven toen we ze voor het eerst live hoorden spelen bij Subliminal Sessions in Pacha.”

7. Tomaz & Filterheadz
Sunshine (Intec Records)
“Nog zo’n nummer dat een eeuwig leven heeft; van landgenoten nog wel!”

8. Loco Dice
Seeing Through Shadows (M_nus)
“Dit nummer herinnert ons aan de goede oude tijd in DC10 – daar was een unieke vibe die je nergens anders hebt.”

9. Underworld
Born Slippy (Junior Boy’s Own)
“Doet het nu nog net zo goed als toen.”

10. Salif Keita & Martin Solveig
Madan (Universal Music)
“Een heel vrolijke en superaanstekelijke song … net als al die andere ‘Africanism’ tracks uit die tijd – er zijn er zo veel om uit te kiezen!”

 

Tekst Claire Hughes

 

Dit is het coverinterview uit editie #9 van DJ Mag NL

 

Genre: